Πίστευε, ἀγάπα, συγχώρα καί προχώρα στή ζωή σου..... .

Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

Ποῦ σου, ἅδη, τό νῖκος; Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι. Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες. Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι. Ἀνέστη Χριστός, καί ζωή πολιτεύεται.


Κατηχητικός Λόγος Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρισοστόμου.



ἴ τις εὐσεβής καί φιλόθεος, ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καί λαμπρᾶς πανηγύρεως.
Εἴ τις εὐγνώμων, εἰσελθέτω χαίρων εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ.
Εἴ τις ἔκαμε νηστεύων, ἀπολαυέτω νῦν τό δηνάριον.
Εἴ τις ἀπό τῆς πρώτης ὥρας εἰργάσατο, δεχέσθω σήμερον τό δίκαιον ὄφλημα.
Εἴ τις μετά τήν τρίτην ἦλθεν, εὐχαρίστως ἑορτασάτω.
Εἴ τις μετά τήν ἕκτην ἔφθασε, μηδέν ἀμφιβαλλέτω˙ καί γάρ οὐδέν ζημειοῦται.
Εἴ τις ὑστέρησεν εἰς τήν ἐνάτην, προσελθέτω, μηδέν ἐνδοιάζων.
Εἴ τις εἰς μόνην ἔφθασε τήν ἐνδεκάτην, μή φοβηθῆ τήν βραδύτητα˙ φιλότιμος γάρ ὤν ὁ Δεσπότης, δέχεται τόν ἔσχατον καθάπερ καί τόν πρῶτον˙ ἀναπαύει τόν τῆς ἐνδεκάτης, ὡς τόν ἐργασάμενον ἀπό τῆς πρώτης˙ καί τόν ὕστερον ἐλεεῖ καί τόν πρῶτον θεραπεύει˙ κακείνω δίδωσι καί τούτω χαρίζεται˙ καί τά ἔργα δέχεται καί τήν γνώμην ἀσπάζεται˙ καί τήν πρᾶξιν τιμᾶ καί τήν πρόθεσιν ἐπαινεῖ. Οὐκοῦν εἰσέλθετε πάντες εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου ὑμῶν˙ καί πρῶτοι καί δεύτεροι τόν μισθόν ἀπολαύετε. Πλούσιοι καί πένητες μετ’ ἀλλήλων χορεύσατε˙ ἐγκρατεῖς καί ράθυμοι τήν ἡμέραν τιμήσατε˙ νηστεύσαντες καί μή νηστεύσαντες, εὐφράνθητε σήμερον. Ἡ τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες. Ὁ μόσχος πολύς, μηδείς ἐξέλθη πεινῶν. Πάντες ἀπολαύσατε τοῦ συμποσίου τῆς πίστεως˙ πάντες ἀπολαύσατε τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος. Μηδείς θρηνείτω πενίαν˙ ἐφάνη γάρ ἡ κοινή Βασιλεία. Μηδείς ὀδυρέσθω πταίσματα˙ συγνώμη γάρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον˙ ἠλευθέρωσε γάρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Σωτῆρος θάνατος. Ἔσβεσεν αὐτόν, ὑπ’ αὐτοῦ κατεχόμενος. Ἐσκύλευσε τόν ἅδην ὁ κατελθών εἰς τόν ἅδην. Ἐπίκρανεν αὐτόν, γευσάμενον τῆς σαρκός αὐτοῦ. Καί τοῦτο προλαβών Ἠσαϊας ἐβόησεν˙ ὁ ἅδης φησίν, ἐπικράνθη, συναντήσας σοι κάτω.
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ κατηργήθη.
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐνεπαίχθη.
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐνεκρώθη.
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ καθηρέθη.
Ἐπικράνθη˙ καί γάρ ἐδεσμεύθη.
Ἔλαβε σῶμα καί Θεῶ περιέτυχεν.
Ἔλαβε γῆν καί συνήντησεν οὐρανῶ.
Ἔλαβεν ὅπερ ἔβλεπε καί πέπτωκεν ὅθεν οὐκ ἔβλεπε.
Ποῦ σου, θάνατε, τό κέντρον;
Ποῦ σου, ἅδη, τό νῖκος;
Ἀνέστη Χριστός καί σύ καταβέβλησαι.
Ἀνέστη Χριστός καί πεπτώκασι δαίμονες.
Ἀνέστη Χριστός καί χαίρουσιν ἄγγελοι.
Ἀνέστη Χριστός, καί ζωή πολιτεύεται.
Ἀνέστη Χριστός καί νεκρός οὐδείς ἐπί μνήματος.
Χριστός γάρ ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο.
Αὐτῶ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Ὦ γλυκύ μου ἔαρ....





-Δε μου μιλάς παιδάκι μου, δε μου μιλάς παιδί μου;

-Τι να σου πω, Μανούλα μου, που διάφορο δεν έχεις·
μόνο το μέγα-Σάββατο κατά το μεσονύχτι,
που θα λαλήσει ο πετεινός και σημάνουν οι καμπάνες,
τότε και συ, Μανούλα μου, θάχεις χαρά μεγάλη!


Καλή καί εὐλογημένη Ἀνάσταση! 

Οι φωτογραφίες από την Ι.Μ. Παναγίας Ντουραχάνης.


Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

Που θα Σε βρω...που θα Σε βρω.... Έλα μου λες εκεί στο σταυρό....Στα ματωμένα χέρια Σου αφήνω την ελπίδα μου...


Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου ὁ ἐν ὕδασι τὴν γῆν κρεμάσας...







Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται ὁ τῶν ἀγγέλων Βασιλεύς.

 Ψευδῆ πορφύραν περιβάλλεται ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν
Νεφέλαις.
Ῥάπισμα κατεδέξατο ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ.
Ἥλοις προσηλώθη ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας.
Λόγχῃ ἐκεντήθη ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου.
Προσκυνοῦμεν σου τὰ πάθη, Χριστέ.
Δεῖξον ἡμῖν καὶ τὴν ἔνδοξόν σου ἀνάστασιν».



Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

Ἐρχόμενος ὁ Κύριος....



Ερχόμενος ο Κύριος προς το εκούσιο Πάθος....
Τροπάριο από τον π. Αθανάσιο Χατζή στη γιορτή του Δημοτικού Σχολείου Δουραχάνης για το Πάσχα το 2000 και μέρος της ομιλίας του. 
Ολόκληρη τη γιορτή και την ομιλία μπορείτε να παρακολουθήσετε ΕΔΩ


Πασχαλινά Δρώμενα. Ἀπὸ τὸν πλοῦτο τῆς ἐλληνικῆς παράδοσης...


Εκπαιδευτήρια Δουραχάνης



Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2000, στην αίθουσα τελετών των Εκπαιδευτηρίων Δουραχάνης Ιωαννίνων.
Βασίστηκε σε κάλαντα, θρήνους και τραγούδια που αναφέρονται στη Μ. Σαρακοστή, τη Μ. Εβδομάδα και το Πάσχα. Χρησιμοποιήθηκε υλικό κυρίως από δίσκους της Δόμνας Σαμίου.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την ομιλία του π. Αθανασίου Χατζή, ο οποίος έδωσε και την ευλογία για την πραγματοποίησή της.
(Προτείνουμε για την καλύτερη προβολή του βίντεο -που έχει στην αρχή προβλήματα...λόγο ηλικίας - να επιλέξετε από τις ρυθμίσεις μια υψηλή ανάλυση για την προβολή).

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

Ἰδού ὁ νυμφίος ἔρχεται...





Ἰδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός καί μακάριος ὁ δοῦλος, ὅν εὑρήσει γρηγοροῦντα·ἀνάξιος δέ πάλιν, ὅν εὑρήσει ῥαθυμοῦντα.


Ἐγὼ πατήρ, ἐγὼ ἀδελφός, ἐγὼ Νυμφίος...



...ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφεύς, ἐγὼ ἱμάτιον, ἐγὼ ῥίζα, ἐγὼ θεμέλιος. Πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς ἐγώ. 
Μηδενὸς ἐν χρείᾳ καταστῇς. Ἐγὼ δουλεύσω. Ἦλθον γὰρ διακονῆσαι, οὐ διακονηθῆναι. 
Ἐγὼ καὶ φίλος καὶ ξένος καὶ κεφαλὴ καὶ ἀδελφὸς καὶ μήτηρ. Πάντα ἐγώ· μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ.
 Ἐγὼ πένης διὰ σέ, καὶ ἀλήτης διὰ σέ, ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ διὰ σέ, ἐπὶ τάφου διὰ σέ, ἄνω ὑπὲρ σοῦ ἐντυγχάνω τῷ Πατρί, κάτω ὑπὲρ σοῦ πρεσβευτὴς παραγέγονα παρὰ τοῦ Πατρός. 
Πάντα μοι σὺ καὶ ἀδελφὸς καὶ συγκληρονόμος καὶ φίλος καὶ μέλος. 
Τί πλέον θέλεις; 
τί τόν φιλοῦντα ἀποστρέφῃ; τί τῷ κόσμῳ κάμνεις; τί εἰς πίθον ἀντλεῖς τετρημένον; 
Τοῦτο γάρ ἐστιν εἰς τὸν παρόντα βίον πονεῖσθαι. 
Τί εἰς πῦρ ξαίνεις; τί τῷ ἀέρι πυκτεύεις;
Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Τὸ ψωμὶ ποὺ κρατᾶς ἐσύ ἀνήκει στὸν πεινασμένο...


Μεγάλου Βασιλείου
Δεν πρέπει να αποσπάται η προσοχή μας σε υπερβολική εργασία ούτε να υπερβαίνουμε τα όρια της αυτάρκειας σύμφωνα με όσα είπε ο  απόστολος Παύλος: «΄Οταν έχουμε τις απαραίτητες τροφές και σκεπά­σματα να σκεπασθούμε ας αρκούμα­στε σ’ αυτά», γιατί η πέρα από την ανάγκη αφθονία παρουσιάζει εικό­να πλεονεξίας, η δε πλεονεξία έχει αποκηρυχθεί από τον απόστολο ως ειδωλολατρία.
Μετακινούμε «τά παλιότερα σύνορα που όρισαν οι πρόγονοί μας». Κόβουμε και αρπάζουμε λωρί­δες γης, προσθέτουμε το ένα σπίτι στο άλλο και το ένα χωράφι στο άλλο, για να αφαιρέσουμε κάτι από τον πλησίον.
 Ποιον, λέει ο πλεονέκτης, αδι­κώ, όταν διατηρώ τα αγαθά μου; Ποιά, πες μου, είναι δικά σου;  Από πού τα πήρες και τα έφερες στη ζωή; ΄Οπως στο θέατρο, όταν κανείς καταλάβει την πρώτη θέση, εμποδίζει εκείνους που μπαίνουν, κρίνοτας ως δικό του αποκλειστικά δικαί­ωμα το να κατέχει εκείνο που είναι κοινό για όλους, έτσι φέρονται και οι πλούσιοι. Αφού πρώτοι απόκτησαν τα κοινά αγαθά, τα ιδιοποιούνται λόγω του ότι τα πρόλαβαν. Εάν όμως ο καθένας έπαιρνε όσα απαι­τούν οι ανάγκες του και άφηνε το περίσσευμα σ’ εκείνους που έχουν ανάγκη, τότε κανένας δεν θα ήταν πλούσιος, κανένας δεν θα ήταν φτω­χός. Δεν βγήκες γυμνός από την κοι­λιά της μητέρας σου; Δεν θα επιστρέ­ψεις και πάλι γυμνός στη γη; Αυτά δε που έχεις τώρα από που προέρχο­νται; Εάν λες από τύχη, είσαι άθεος, γιατί δεν γνωρίζεις το δημιουργό ούτε ευχαριστείς το Θεό που σου τα έδωσε. Εάν όμως ομολογείς ότι τα έλαβες από το Θεό, πες μου το λόγο για τον όποιον τα έλαβες. Μήπως είναι άδικος ο Θεός που μοιράζει άνισα σε μας τα αγαθά της παρού­σας ζωής; Γιατί, εσύ μεν είσαι πλού­σιος, εκείνος δε φτωχός; Για κανένα άλλο λόγο παρά για να πάρεις εξά­παντος και συ το μισθό της αγαθότη- τας (της φιλανθρωπίας) και της κα­λής διαχείρισης των αγαθών που σου εμπιστεύτηκε ο Θεός, και εκείνος για να τιμηθεί με τα μεγάλα βραβεία της υπομονής...

Το ψωμί που κρατάς εσύ, ανήκει στον πεινασμένο. Το ένδυμα που φυλάττεις στις αποθήκες σου, ανήκει στο γυμνό. Τα παπούτσια που σαπί­ζουν κοντά σου, ανήκουν στον ξυπό­λητο. Τα χρήματα που έχεις παραχωμένα ανήκουν σ’ εκείνον που στερείται και τα χρειάζεται. Ώστε αδικείς τόσους, όσους θα μπορούσες να ευεργετήσεις.

Σάββατο, 16 Απριλίου 2016

Εὐαγγέλιο Κυριακῆς 17 Ἀπριλίου 2016. Κυριακή Ε΄ Νηστειῶν, Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας

Μάρκ. ι΄ 32-45
ῷ καιρῷ ἐκείνῳ, παραλαμβάνει ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς δώδεκα μαθητὰς αὐτοῦ καὶ ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν, ὅτι ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς ῾Ιεροσόλυμα καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται. Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ ᾿Ιάκωβος καὶ ᾿Ιωάννης υἱοὶ Ζεβεδαίου λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμεν ποιήσῃς ἡμῖν. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου. ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δυνάμεθα. ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ᾿ οἷς ἡτοίμασται. καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ ᾿Ιακώβου καὶ ᾿Ιωάννου. ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς λέγει αὐτοῖς· οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν· οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ᾿ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.

Ὀρθοδοξία καὶ παπισμός.


Προσευχή και προσοχή!
Ας κρατηθούμε μακριά από κάθε αιρετική, παπική, σκοτεινή ιδέα των ισχυρών της γης...
Ας κρατήσουμε την Ορθοδοξία ανόθευτη και καθαρή κατά την παράδοση της Εκκλησίας στους αιώνες.
Η Ορθοδοξία δεν κινδυνεύει από τίποτα. Οι Ορθόδοξοι για να μην κινδυνέψουμε ας κρατηθούμε Ορθόδοξοι και ορθόπραξοι.
Οι ιεράρχες που δέχονται και ανοίγουν τις πύλες στον πάπα, έχουν μεγάλη ευθύνη. Μακάρι να μην του δώσουν ευκαιρία να δημιουργήσει καταστάσεις, τις οποίες θέλει να δημιουργήσει και να επιβάλλει. Να μη μας προδώσουν. Υπάρχει ήδη μια βαθιά πληγή στο Ορθόδοξο πλήρωμα: Ο χωρισμός παλαιού και νέου ημερολογίου. Μακάρι να ήμασταν όλοι οι Ορθόδοξοι ένα. Δεν πρέπει να δεχτούμε καμία αξίωση του πάπα και να οδηγηθούμε σε καινούριες άσχημες καταστάσεις και διχασμούς.
Είναι ντροπή μας να υποχωρούμε σε θέματα δόγματος. 
Ορθοδοξία και παπισμός δεν πάνε μαζί. Η Ορθοδοξία είναι Ορθοδοξία και οι αιρέσεις είναι αιρέσεις. 
Υπάρχουν οι άγιοι που αντέδρασαν σε υποχωρήσεις των Ορθοδόξων, ήταν λίγοι αλλά νίκησαν γιατί ήταν μαζί τους το Πνεύμα το Άγιο, η Αλήθεια του Θεού.
Δεν έχω εξουσία κι ούτε γράμματα ξέρω. Έχω Πίστη, Αγάπη και Σεβασμό.
Θεέ μου φώτισέ μας πραγματικά, δυνάμωσέ μας, να είμαστε Ορθόδοξοι κατά το θέλημά Σου.

π. Ἀθανάσιος Χατζής

Πρὸς Οἰκουμενικὴν Σύνοδον; (Ἰούλιος 1971)

Προς Οικουμενικήν Σύνοδον; (Ιούλιος 1971)
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ & ΕΟΡΔΑΙΑΣ
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΗ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ
ΤΗΛ.: 23850 28610, FAX: 23850 24042 - Τ.Κ. 53100 ΦΛΩΡΙΝΑ

Πρὸς Οἰκουμενικὴν Σύνοδον; 
(Ἰούλιος 1971)
«Τότε ἔδοξε τοῖς ἀποστόλοις καὶ τοῖς πρεσβυτέροις σὺν ὅλῃ τῇ ἐκκλησίᾳ…» (Πράξ. 15,22)

Ἡ Ἐκκλησία, ἀγαπητοί μου, κατὰ τὸν ἅγιο Αὐγουστῖνο εἶνε «ὁ Χριστὸς παρατεινόμενος εἰς τοὺς αἰῶνας». Ἐκκλησία = Χριστός. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ θὰ συνεχίζεται δι’ αὐτῆς αἰωνίως· ἀλλὰ καὶ οἱ ἀντιδράσεις ἐναντίον της δὲν θὰ λείψουν, σύμφωνα μὲ τὸ λόγο τοῦ ἰδίου στοὺς μαθητάς του «Εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν…» (Ἰω. 15,20).
«Σημεῖον ἀντιλεγόμενον» ὁ Χριστὸς (Λουκ. 2,34), «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» καὶ ἡ Ἐκκλησία του. Μόνο ἂν πάψῃ ἡ Ἐκκλησία νὰ κηρύττῃ καὶ νὰ ἐνεργῇ ὅπως ὁ Χριστός, τότε θὰ πάψῃ καὶ ἡ ἀντίδραση τοῦ κόσμου ἐναντίον της. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο μάλιστα προειδοποιεῖ, ὅτι πρὸς τὸ τέλος τῶν αἰώνων ἡ σύγκρουση ἀληθείας καὶ ψεύδους θὰ εἶνε σφοδρότερη, ἰδίως ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ μεγάλου ἀντιχρίστου· τὸ μικρὸ ποίμνιο θὰ δοκιμαστῇ σκληρά, οἱ πιστοὶ θὰ λ ι γ ο σ τ έ ψ ο υ ν πολύ. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως, ἡ ἐλευθέρα καὶ ζῶσα, ἡ Ὀρθοδοξία, θὰ περισυλλέξῃ τὰ τέκνα της κάτω ἀπὸ τὰ φτερὰ τοῦ μεγάλου Ἀετοῦ καὶ θὰ βγῇ στὴν ἔρημο, ὄχι μόνο τροπικὰ ἀλλὰ καὶ τοπικά, ἕως ὅτου ἔλθουν πάλι «καιροὶ ἀναψύξεως» (Πράξ. 3,20) γιὰ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ. 
Λυσσώδης ὁ πόλεμος κατὰ τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως μαρτυρεῖ ἡ ἱστορία. Στοὺς τρεῖς πρώτους αἰῶνες πολεμήθηκε ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς εἰδωλολάτρες. Κι ὅταν σταμάτησαν οἱ διωγμοί, ἄλλη θύελλα ἦλθε νὰ ταράξῃ τὴ γαλήνη της. Οἱ Χριστιανοὶ κινδύνευαν τώρα ὄχι ἀπὸ πεινασμένα θηρία τοῦ ἀμφιθεάτρου ἀλλὰ ἀπὸ νοητοὺς λύκους, τοὺς αἱρετικούς. Οἱ πρῶτοι ἐχθροὶ ὡς ὅπλο χρησιμοποιοῦσαν τὸ ξίφος, οἱ δεύτεροι χρησιμοποιοῦσαν τὴ γλῶσσα, μὲ τὴν ὁποία διέδιδαν διδασκαλίες ξένες καὶ ἀντίθετες πρὸς τὴν ἁγνὴ ἀλήθεια. 
Οἱ αἱρετικοὶ ἦταν «ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα» (ἔ.ἀ. 20,30). Ὁ διάβολος δι’ αὐτῶν ἔσπερνε ζιζάνια στὸν ἀγρὸ τῆς Ἐκκλησίας, ἀψίνθιον (Άπ. 8,11), φαρμάκι. 
Ἐὰν τὰ ζιζάνια ξερριζώνωνται δύσκολα ἀπὸ τοὺς ἀγροὺς, πολύ δυσκολώτερα ξερριζώνονται οἱ αἱρετικοὶ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Γι’ αὐτὸ οἱ ποιμένες πρέπει νὰ ἀγρυπνοῦν, ὥστε νὰ μὴ βρίσκῃ ὁ ἐχθρὸς καιρὸ νὰ σπείρῃ ζιζάνια (βλ. Ματθ. 13,24-26).
Γιὰ νὰ καταπολεμηθοῦν οἱ αἱρέσεις καὶ νὰ διατηρηθῇ καθαρὸς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ἔγιναν μεγάλοι ἀγῶνες καὶ συγκλήθηκαν τοπικὲς καὶ οἰκουμενικὲς Σύνοδοι. Αἰτία τῆς συγκλήσεως Οἰκουμενικῶν Συνόδων ἦταν κυρίως οἱ αἱρέσεις καὶ

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε...





                 












 Παναγία Ντουραχάνης 
Ἄγγελος πρωτοστάτης, 
οὐρανόθεν ἐπέμφθη,
εἰπεῖν τῇ Θεοτόκω τὸ Χαῖρε
καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ,
σωματούμενόν σε θεωρῶν, Κύριε,
ἐξίστατο καὶ ἵστατο,
κραυγάζων πρὸς Αὐτὴν τοιαῦτα

Χαῖρε, δ' ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει,
χαῖρε, δι' ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει.
Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδάμ ἡ ἀνάκλησις,
χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις.
Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀθρωπίνοις λογισμοῖς,
χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς.
Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα,
χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα.
Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον,
χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως.
Χαῖρε, δι' ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις,
χαῖρε, δι' ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης.

Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.


Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Μεγάλος κανόνας.



Πέμπτη ἑβδομάς τῶν Νηστειῶν εἶναι τό λειτουργικό ἀποκορύφωμα τῆς Τεσσαρακοστῆς. Οἱ ἀκολουθίες εἶναι μακρότερες καί ἐκλεκτότερες. Στή συνήθη ἀκολουθία τῶν λοιπῶν ἑβδομάδων θά προστεθοῦν δύο νέες ἐκτενεῖς ἀκολουθίες·τήν Πέμπτη ὁ Μέγας Κανών καί τό Σάββατο ὁ Ἀκάθιστος ὕμνος. Κανονικά τό ἀποκορύφωμα αὐτό θά ἔπρεπε νά ἀναζητηθῇ στήν ἑπομένη, στήν ἕκτη ἑβδομάδα τῶν Νηστειῶν, πού εἶναι καί ἡ τελευταία τῆς περιόδου αὐτῆς. Ἀλλά ὅλα στή λατρεία μας ἔχουν τακτοποιηθῆ ἀπό τούς Πατέρας μέ πολλή μελέτη καί περίσκεψι. Μέ «διάκρισι», κατά τήν ἐκκλησιαστική ἔκφρασι.

Μετά ἀπό τήν τελευταία ἑβδομάδα ἀκολουθεῖ ἡ Μεγάλη Ἑβδομάς, μέ πυκνές καί μακρές ἀκολουθίες, ἀνάλογες πρός τά μεγάλα ἑορτολογικά της θέματα. Μεταξύ αὐτῆς καί τοῦ ἀποκορυφώματος τῆς Τεσσαρακοστῆς ἔπρεπε νά μεσολαβήσῃ μία περίοδος σχετικῆς ἀναπαύσεως, μία μικρά ἀνάπαυλα. Τό τόσο λοιπόν ἀνθρωπίνως ἀναγκαῖο μεσοδιάστημα εἶναι ἡ τελευταία ἑβδομάς καί τήν ἔξαρσι τοῦ τέλους βαστάζει ἡ προτελευταία. Τίς δύο θαυμαστές ἀκολουθίες τῆς πέμπτης ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν, τόν Μέγα Κανόνα καί τόν Ἀκάθιστο ὕμνο, θά σταθοῦμε καί θά τίς ἐξετάσουμε.

Ὁ Μέγας Κανών ψάλλεται τμηματικῶς στά Ἀπόδειπνα τῶν τεσσάρων πρώτων ἡμερῶν τῆς Α’ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν καί ὁλόκληρος στήν ἀκολουθία τοῦ ὄρθρου τῆς Πέμπτης τῆς Ε’ ἑβδομάδος. Στίς ἐνορίες συνήθως ψάλλεται ἀνεξαρτήτως ἀπό τόν Ὄρθρο, ἐν εἴδει μικρᾶς ἀγρυπνίας, τό βράδυ τῆς Τετάρτης μαζί μέ τήν ἀκολουθία τοῦ ἀποδείπνου. Κατά τόν τρόπο αὐτό διευκολύνονται περισσότερο οἱ χριστιανοί στήν παρακολούθησί του. Μπορεῖ νά τόν εὕρῃ κανείς μέσα στό λειτουργικό βιβλίο πού περιέχει τίς ἀκολουθίες τῆς Τεσσαρακοστῆς, στό Τριῴδιο, καθώς καί σέ μικρά αὐτοτελῆ φυλλάδια. Ἡ παρακολούθησις τοῦ Κανόνος αὐτοῦ κατά τήν ὥρα τῆς ψαλμῳδίας του εἶναι δύσκολη, γιατί τά νοήματα εἶναι πυκνά καί ταχύς ὁ ρυθμός τῆς ψαλμῳδίας του. Γιά τούς λόγους αὐτούς τά ἐγκόλπια αὐτά εἶναι ἰδιαιτέρως ἀπαραίτητα γιά ὅσους θέλουν νά γνωρίσουν καλλίτερα τόν ὕμνο αὐτόν.

Τά κατωτέρω ἄς ἀποτελέσουν μία σύντομο εἰσαγωγή καί βοήθεια γιά τήν κατανόησί του καί μιά παρακίνησι γιά τήν παρακολούθησι τῆς ψαλμῳδίας τοῦ ἐκλεκτοῦ αὐτοῦ λειτουργικοῦ κειμένου.

Τρίτη, 12 Απριλίου 2016

Οἱ ξένοι, οἱ αἱρέσεις κι ἐγώ: Ξύπνα καημένε μου ραγιά!

π. Αθανάσιος Χατζής
Δουραχάνη, Μάρτιος 2009

Μας χρειάζεται να έχουμε την γνήσια Γραφή, την γνήσια Πίστη και το Δόγμα. Γιατί πάρα πολλά δόγματα παρακλάδια χώθηκαν… Πάρα πολλά πράγματα που δεν πρέπει κάν να υπάρχουν…
Μας αφαίρεσαν την πίστη. Την έχουν κομματιάσει. Την έχουν κάνει χίλια κομμάτια. Τόσες αιρέσεις μέσα μπήκαν.
Και θέλουν να μπουν ακόμα. Και οι παπικοί και οι προτεστάντες. Και άλλες στοές σκοτεινές, που δεν ξέρω από πού κατευθύνονται, από κάπου κατευθύνονται όλες αυτές οι ιδέες.
Ο  Ιωάννης ο Ευαγγελιστής της αγάπης λέει ούτε χαίρεται να λες στον αιρετικό. Αιρετικό. Όχι  συναμαρτωλό, στον αιρετικό. Δε θέλει διδασκαλίες τέτοιες. Δε θέλει τέτοιο τρόπο ζωής.
................................
Είναι ανάγκη λοιπόν να μάθω και να μάθουμε από τη Γραφή και οπωσδήποτε με προσευχή και η Χάρις του Θεού θα ενεργήσει,.
Πολλές φορές λέω Θεέ μου - όταν θέλω να μιλήσω προς τους άλλους - Θεέ μου δώς μου φώτιση τι το θέλω να λέω δικά μου  λόγια… Μπορώ να ρίξω λίγα λόγια από τα δικά Σου μέσα τους… Να τρέφεται και να καταλάβει ο εσωτερικός τους άνθρωπος… Η κοιλιά και τα υπόλοιπα γεμίζουν και αδειάζουν… δεν είναι τίποτα αυτά μπροστά στην πνευματική ζωή του ανθρώπου.
Πολλές φορές οι άγγελοι περιστρέφονται γύρω μας… Εμείς κολλήσαμε στη λάσπη. Κολλήσαμε στα υλικά πράγματα. Κολλήσαμε σε μια ζωή που νομίζουμε πως κάτι κάνουμε. Δεν έμαθα να ζήσω κάτι που είναι ουράνιο. Κάτι που δεν πιάνεται, αλλά

Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

Εὐαγγέλιο Κυριακῆς 10 Ἀπριλίου 2016, Δ΄ Νηστειῶν, Ἰωάννου τῆς «Κλίμακος»

Μάρκ. θ΄ 17-31
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθε τῷ ᾿Ιησοῦ, γονυπετῶν αὐτῷ καὶ λέγων· διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ρήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει· ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετε αὐτὸν πρός με. καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν. καὶ ἰδὼν αὐτὸν εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν, καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων. καὶ ἐπηρώτησε τὸν πατέρα αὐτοῦ· πόσος χρόνος ἐστὶν ὡς τοῦτο γέγονεν αὐτῷ; ὁ δὲ εἶπε· παιδιόθεν. καὶ πολλάκις αὐτὸν καὶ εἰς πῦρ ἔβαλε καὶ εἰς ὕδατα, ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν· ἀλλ᾿ εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν σπλαγχνισθεὶς ἐφ᾿ ἡμᾶς. ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῷ τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι. καὶ εὐθέως κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου μετὰ δακρύων ἔλεγε· πιστεύω, κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ. ἰδὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει ὄχλος, ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ λέγων αὐτῷ· τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν. καὶ κρᾶξαν καὶ πολλὰ σπαράξαν αὐτὸν ἐξῆλθε, καὶ ἐγένετο ὡσεὶ νεκρός, ὥστε πολλοὺς λέγειν ὅτι ἀπέθανεν. ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς κρατήσας αὐτὸν τῆς χειρὸς ἤγειρεν αὐτόν, καὶ ἀνέστη. Καὶ εἰσελθόντα αὐτὸν εἰς οἶκον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπηρώτων αὐτὸν κατ᾿ ἰδίαν, ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό. καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τοῦτο τὸ γένος ἐν οὐδενὶ δύναται ἐξελθεῖν εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ. Καὶ ἐκεῖθεν ἐξελθόντες παρεπορεύοντο διὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οὐκ ἤθελεν ἵνα τις γνῷ· ἐδίδασκε γὰρ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων, καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐ-τόν, καὶ ἀποκτανθεὶς τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.

Ἄρχοντες καὶ μεγιστάνες καὶ λοιπὴ φτωχολογιά, θάνατος μᾶς περιμένει, νέους, γέρους, καὶ παιδιά...


Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Δρόμος δίχως Θεό δὲν ἀντέχεται...


Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς



Σειρά ραδιοφωνικών εκπομπών που επιμελείται και παρουσιάζει ο κ. Παύλος Κυριακίδης, καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, για το ραδιοφωνικό Σταθμό "Σπίνος 96 fm st".

Ὁ καθηγητὴς Δημήτριος Τσελεγγίδης καταθέτει τὶς δογματικές του διαφωνίες γιὰ τὴν μέλλουσα νὰ συνέλθει «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο»


Ὁ καθηγητὴς δογματικῆς τῆς Θεολογικῆς σχολῆς ΑΠΘ κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, μιλάει ἀποκλειστικὰ στὸ «Ρωμαίικο Ὁδοιπορικό», γιὰ τὴν μέλλουσα νὰ συνέλθει «Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο». Ἐκφράζει τὶς δογματικές του ἐπιφυλάξεις καὶ διαφωνίες σχετικὰ μὲ τὶς προσυνοδικὲς καὶ ὄχι μόνο ἀποφάσεις καὶ καλεῖ κλῆρο καὶ λαὸ νὰ μείνουμε «ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ», ὅπως ἔκαναν διαχρονικὰ ὅλοι οἱ Ἅγιοί μας. Διαβάστε τὰ ἐρωτήματα ποὺ τοῦ τέθηκαν…
Ἐρωτήματα πρὸς κ. Δημήτριο Τσελεγγίδη:

1) Μὲ τὴν σύγκλιση τῆς λεγομένης «Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου» τὸν προσεχῆ Ἰούνιο, στὴν φετινὴ ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς, ὁλοκληρώνεται μία προσπάθεια ποὺ ἔχει τὴν ἀφετηρία της στὶς ἀρχὲς τοῦ προηγούμενου αἰώνα, ἐπὶ πατριαρχίας Μελετίου Μεταξάκη καὶ συνεχίστηκε μὲ διάφορες προσπάθειες μέχρι τὶς μέρες μας. Θεωρεῖτε πώς στὸ διάστημα αὐτὸ ὑπῆρξαν δογματικὰ θέματα ἢ θέματα πού νὰ ἀπαιτοῦν τὸν οἰκουμενικὸ χαρακτήρα αὐτὸ τῆς Συνόδου, γιὰ νὰ ληφθοῦν ἀντίστοιχες ἀποφάσεις ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ἐν συνόλω; Μὲ ἄλλα λόγια ἡ Σύνοδος αὐτή, μὲ τὴν προοπτικὴ πού τῆς δίνεται ἀπὸ τοὺς διοργανωτές, ἔχει πραγματικὸ σκοπὸ ἢ χρησιμοποιεῖται ὡς πρόφαση γιὰ τὴν περαιτέρω προώθηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ;

2) Τελικῶς, οἱ ἀποφάσεις τῆς ἐν λόγω Συνόδου κατὰ πόσο μπορεῖ νὰ εἶναι δεσμευτικὲς γιὰ τὸ Πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ἂν ληφθοῦν τελικὰ ὅπως πάρθηκαν στὶς προσυνοδικὲς διαδικασίες;

3) Μὲ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο δρομολογήθηκαν οἱ ἐργασίες τῆς ἐν λόγω Συνόδου, τυχὸν κείμενα ποὺ ὑπεγράφησαν ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν Ἐκκλησιῶν κατὰ τὶς προσυνοδικὲς συναντήσεις, γιὰ τὰ ὁποία ἀποδεδειγμένα δὲν ἔχουν λάβει γνώση οἱ Ἱεραρχίες - στὸ σύνολό τους - τῶν κατὰ τόπους Ἐκκλησιῶν, δὲν εἶναι δεσμευτικὰ ὅπως μᾶς λέτε. Θὰ τηρηθεῖ τελικῶς ἡ προϋπόθεση τῆς ὁμοφωνίας γιὰ τὶς τελικὲς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου;

4) Ὑπῆρξε ἀπάντηση τῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στὶς ἐπιστολές σας γιὰ τὰ κείμενα τῆς Μεγάλης Συνόδου;

5) Τί προβλέπει τὸ κείμενο περὶ τῆς χορήγησης αὐτονόμου σὲ κάποια Ἐκκλησία; Ὑπάρχει φόβος νὰ κηρυχθοῦν ὡς αὐτόνομη Ἐκκλησία οἱ Νέες Χῶρες καὶ ἔτσι νὰ ὑπαχθοῦν στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο περίπου στὰ πρότυπα τῆς ἡμιαυτόνομης Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης;

6) Ἂν τελικὰ ἐγκριθεῖ τὸ κείμενο γιὰ τὶς σχέσεις μὲ τοὺς ἑτεροδόξους ἀπὸ τὴ Μεγάλη Σύνοδο χωρὶς σοβαρὲς ἀλλαγές, τί θὰ πρέπει νὰ γίνει ἔπειτα; Ποιὰ θὰ πρέπει νὰ εἶναι, ἡ ἐνδεδειγμένη ἀντίδραση (ἱεραρχῶν καὶ ἁπλῶν πιστῶν) στὴν περίπτωση αὐτή;


Πηγή: Ρωμαίϊκο Οδοιπορικό

«τόν Πάπα νά καταράσθε, διότι αὐτός θά εἶναι ἡ αἰτία»

Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς δίδασκε μέ παρρησία· «῞Ολαι αἱ πίστες εἶναι ψεύτικες. Τοῦτο ἐκατάλαβα ἀληθινόν, ὅτι μόνον ἡ πίστις τῶν ᾿Ορθοδόξων Χριστιανῶν εἶναι καλή καί ἁγία. Νά εὐφραίνεσθε ὅπου εἶσθε ᾿Ορθόδοξοι Χριστιανοί, καί νά κλαῖτε διά τούς ἀσεβεῖς καί τούς αἱρετικούς, πού περιπατοῦν εἰς τό σκότος».
Θλιβερό τό φαινόμενο τῶν ἐξισλαμισμῶν στίς μέρες του τόν ἔβγαλε ἀπό τό μοναστήρι. Μέ τά πυρφόρα κηρύγματά του ἐν πολλοῖς τό ἀναχαίτισε. Δέν μπόρεσε ὅμως τό ἴδιο νά ἐργασθεῖ στά ῾Επτάνησα· οἱ ἀποικιοκράτες Βενετοί καί Φράγκοι ἐκτελοῦσαν πιστά τήν ἐντολή τοῦ πάπα· «Δέν πρέπει νά λησμονῶμεν ὅτι οἱ ῞Ελληνες δέν ἔχουσιν πίστιν... Ὅθεν δέον νά τούς μεταχειριζώμεθα ὡς ἄγρια θηρία, νά τούς ἀποσπῶμεν ὀδόντας καί ὄνυχας» (᾿Εγκ. πάπα Παύλου, 18ος αἰ.).
῾Ο Πατροκοσμᾶς ἔφθασε ἐκεῖ· βιαίως ὅμως ἐκδιώχθηκε, ἀποδεικνύοντας ἔτσι διαχρονικό τό λόγο «Καλύτερα... τούρκικο φακιόλι παρά παπική τιάρα».
Στίς μέρες μας, καθώς διαγράφεται ἡ ὁριοθετική γραμμή πού οἱ Πατέρες ἔθεσαν μεταξύ ἀληθείας καί πλάνης, καί οἱ αἱρέσεις θεωροῦνται ἐκκλησίες -ἡ παπική μάλιστα χαρακτηρίζεται ἀδελφή- ἀποκτᾶ ἰδιαίτερη βαρύτητα ὁ λόγος του·
«τόν Πάπα νά καταράσθε, διότι αὐτός θά εἶναι ἡ αἰτία».
Πρόσφατα μέ ἀγωνία ἀκούσαμε ἀπό τόν πρόεδρο τῆς Γαλλίας, Νicola Sarkozy, ὅτι «῾Ο ἐξισλαμισμός τῆς Εὐρώπης εἶναι ἀναπόφευκτος». ᾿Επιβάλλεται, λοιπόν, ὅσο ποτέ νά ἐντρυφήσουμε στή διδασκαλία τοῦ Πατροκοσμᾶ, τόσο γιά νά ἀναχαιτίσουμε τόν ἐπερχόμενο ἐξισλαμισμό, ὅσο καί γιά νά ἀντισταθοῦμε στήν μασκοφόρα παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Α.
Πηγή:Ακτίνες

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2016

Περί ταπεινώσεως


«Χωρίς την ταπείνωση το παν είναι μηδέν.
Με την ταπείνωση το μηδέν γίνεται παν».
Μέγας Βασίλειος

«Όσα και ό,τι και αν χτίσεις ή ελεημοσύνη ή προσευχές ή νηστεία ή οποιαδήποτε άλλη αρετή, αν δεν φροντίσεις να βάλεις πρώτα θεμέλιο την ταπείνωση, μάταια κοπιάζεις, γιατί όλα θα πέσουν, όπως συνέβη με την οικοδομή εκείνη που είχε στηριχθεί στην άμμο. Διότι κανένα απολύτως από τα κατορθώματά μας δεν μπορεί να σταθεί χωρίς την ταπείνωση. Όποιο και να πεις, είτε την σωφροσύνη είτε την παρθενία είτε την περιφρόνηση των χρημάτων και όποιο
άλλο, όλα γίνονται ακάθαρτα και θεομίσητα και βδελυρά χωρίς τηνταπεινοφροσύνη».
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

«Υπάρχουν δύο ειδών ταπεινώσεις. Η πρώτη ταπείνωση είναι το να θεωρεί κανείς

Σάββατο, 2 Απριλίου 2016

Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως. Ὁμιλία π. Ἀθανασίου Χατζῆ, Παναγία Ντουραχάνης.





Εὐαγγέλιο Κυριακῆς 3 Ἀπριλίου 2016

Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως
 Μάρκ. η΄ 34 – θ΄ 1
Εἶπεν ὁ Κύριος· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων. Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.


Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Απoψεις....

ΔΟΥΡΑΧΑΝΗ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ