Πίστευε, ἀγάπα, συγχώρα καί προχώρα στή ζωή σου..... .

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Tό Φῶς τῆς Πεντηκοστῆς στή ζωή μας...


Ὁμιλία πατρός Ἀθανασίου Χατζῆ, 
στήν Ἱερά Μονή Παναγίας Ντουραχάνης.



...Η πορεία της ζωής μου, της ζωή σου είναι ένα φίλμ... Εκεί καθρεφτίζονται τα πάντα... ...Την πίστη την ορθόδοξη την κράτησες; ...Την αγάπη την κράτησες;...
...Ό,τι αποσκευές στείλουμε αυτές θα βρούμε στον ουρανό...

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας.

Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας δεν είναι υπάρξεις εξωκοσμικές αλλά άνθρωποι ομοιοπαθείς μ’ εμάς. Η αγιότης είναι η ανοιχτή πρόσκληση της Κεφαλής της Εκκλησίας, του Ιησού Χριστού, που απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο όλων των εποχών, στη συμμετοχή στον Σταυρό Του που είναι το εχέγγυο της επιτυχίας της προσωπικής Ανάστασης.
Οι Άγιοι πήραν την γενναία απόφαση να συσταυρωθούν με τον Χριστό (μέσω του μαρτυρίου του αίματος ή της συνειδήσεως) συντρίβοντας τον «παλαιό άνθρωπο» δια της μετανοίας. Η χριστομίμητος ταπείνωσή τους είλκυσε την Θεία Χάρη που ενοίκησε σ’ αυτούς και τους κατέστησε θεοφόρους. Αυτή η απόλυτη ένωσή τους με τον Θεό είναι «η ψυχολογία της αγιότητος», όπως επισημαίνει ο Όσιος Ιουστίνος Πόποβιτς: «Σε κάθε Άγιο ο Κύριος είναι τα πάντα και κάθε τι στην ψυχή του, στην συνείδησή του, στην καρδιά του και στο έργο του».
Οφείλουμε να τους ακολουθούμε με πιστότητα, ζήλο, αγάπη πολλή και ταπεινή μαθητική διάθεση, διότι «χωρίς αγάπη για τους Αγίους η ορθοδοξία κάποιου είναι ακρωτηριασμένη και η αίσθηση προσανατολισμού κλειστή- διότι κάποιος πρέπει να ακολουθεί τα παραδείγματα (π. Σεραφείμ Ρόουζ)».

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Γιά τήν ἀγάπη καί τήν προσφορά...

...Ἄν δέν ἀγαπᾶμε κατά Χριστό τό συνάνθρωπο, δέν πρόκειται νά βροῦμε εἰρἠνη. Ἡ ἐκκλησία εἶναι ἔξω ἀπό τήν ἀποστολή της, ἄν δέν ὑπάρχει φιλανθρωπία. Μήν ἀναβάλλουμε, ὅταν ἔχει ἀνάγκη ὁ συνάνθρωπος. Πῶς μποροῦμε νά εἴμαστε ἥσυχοι, ὅταν ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού πεινᾶνε;Ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού ὑποφέρουν. Πίσω ἀπό τόν καθένα, μπορεῖ νά βρίσκεται ὁ Θεός. Ἡ ἀγάπη εἶναι Ἀγάπη. Ὁ Θεός εἶναι γιά ὅλους.
...Ἄν δέν γίνει ὁ ἄνθρωπος Ἄνθρωπος, δέ θά δεῖ ἄσπρη μέρα.

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

Ταξιδεύοντας στά τείχη τῆς πόλης.. Πορφυρίας μοναχῆς...






Επιμελείται και παρουσιάζει ο κ. Παύλος Κυριακίδης, καθηγητής Κοινωνικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, για το ραδιοφωνικό σταθμό "Σπίνος 96 Fm".




Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ


«Βλέπετε αυτή τη κοινή για μας εορτή και ευφροσύνη, την οποία ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εχάρισε με την ανάσταση και ανάληψή του στους πιστούς; Επήγασε από θλίψη.

Βλέπετε αυτή τη ζωή, μάλλον δε την αθανασία; Επιφάνηκε σε μας από θάνατο.

Βλέπετε το ουράνιο ύψος, στο οποίο ανέβηκε κατά την ανύψωσή του ο Κύριος και την υπερδεδοξασμένη δόξα που δοξάσθηκε κατά σάρκα; Το πέτυχε με τη ταπείνωση και την αδοξία. Όπως λέγει ο απόστολος γι' αυτόν, «εταπείνωσε τον εαυτό του γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, και μάλιστα σταυρικού θανάτου, γι' αυτό κι' ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε όνομα ανώτερο από κάθε όνομα, ώστε στο όνομα του Ιησού να καμφθεί κάθε γόνατο επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων και να διακηρύξει κάθε γλώσσα ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος σε δόξα Θεού Πατρός».(Φιλιπ. 2: 8-11).

Εάν λοιπόν ο Θεός υπερύψωσε το Χριστό του για το λόγο ότι ταπεινώθηκε, ότι ατιμάσθηκε, ότι πειράσθηκε, ότι υπέμεινε επονείδιστο σταυρό και θάνατο για χάρη μας, πως θα σώσει και θα δοξάσει και θα ανυψώσει εμάς, αν δεν επιλέξωμε τη ταπείνωση, αν δεν δείξουμε τη προς τους ομοφύλους αγάπη, αν δεν ανακτήσωμε τις ψυχές μας δια της υπομονής των πειρασμών, αν δεν ακολουθούμε δια της στενής πύλης και οδού, που οδηγεί στην αιώνια ζωή, τον σωτηρίως καθοδηγήσαντα σ' αυτήν; «διότι, και ο Χριστός έπαθε για μας, αφήνοντάς μας υπογραμμό (παράδειγμα), για να παρακολουθήσουμε τα ίχνη του». (Α' Πέτρ. 2:21).

Η ενυπόστατος Σοφία του υψίστου Πατρός, ο προαιώνιος Λόγος, που από φιλανθρωπία ενώθηκε μ' εμάς και μας συναναστράφηκε, ανέδειξε τώρα εμπράκτως μια εορτή πολύ ανώτερη και από αυτή την υπεροχή. Γιατί τώρα γιορτάζουμε τη διάβαση, της σ' αυτόν ευρισκομένης φύσεώς μας, όχι από τα υπόγεια προς την επιφάνεια της γης, αλλά από τη γη προς τον ουρανό του ουρανού και προς τον πέρα από αυτόν θρόνο του δεσπότη των πάντων.

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Ἀπό τό Γεροντικό.

Είπε ο αββάς Σαρματίας:
Προτιμώ άνθρωπο αμαρτωλό, που αναγνωρίζει το σφάλμα του και ταπεινώνεται, παρά ενάρετο με αυταρέσκεια.
Έλεγε ο Αββάς Επιφάνιος:
Η χαναναία μιλάει κι’ ακούγεται. Η αιμορροούσα σωπαίνει και μακαρίζεται. Ο τελώνης δεν τολμά ν’ ανοίξει το στόμα του και δικαιώνεται. Ο Φαρισαίος φωνάζει και κατακρίνεται.
Γράφει ο Αββάς Ησαίας ο Αναχωρητής:
Πρίν από κάθε τι άλλο, έχομε ανάγκη από ταπεινοφροσύνη,. Ας είμαστε έτοιμοι να λέμε αμέσως στον αδελφό μας σε κάθε περίσταση «συγχώρεσε με». Η ταπεινοφροσύνη εξαφανίζει όλες τις παγίδες του διαβόλου.

Ἅγιος Βαρσανούφιος τῆς Ὄπτινα-Περί προσευχῆς

Μιά φορά ήρθε σ'εμένα να εξομολογηθεί ένας μεγαλόσχημος μοναχός και μου είπε:
-Πάτερ,απελπίστηκα.Δεν βλέπω στον εαυτό μου καμία αλλαγή προς το καλύτερο.Και πήρα και το μεγάλο αγγελικό σχήμα.Και ξέρω ότι ο Θεός θα ελέγξει λεπτομερώς ποιός ήταν πραγματικός μοναχός και ποιός μόνο φορέας του σχήματος Πώς να διορθωθώ;Πως να είμαι νεκρός γιατην αμαρτία; Αισθάνομαι μεγάλη αδυναμία.

Περί ἀγάπης...

Ἀγάπη εἶναι μία ἀγαθὴ διάθεση τῆς ψυχῆς, ποὺ κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ μὴν προτιμάει τίποτ’ ἄλλο περισσότερο ἀπὸ τὸ νὰ γνωρίσει τὸ Θεό. Εἶναι ἀδύνατον ὅμως ν’ ἀποκτήσει σταθερὰ μέσα του αὐτὴ τὴν ἀγάπη, ὅποιος ἔχει ἐμπαθῆ προσκόλληση σὲ κάτι ἀπὸ τὰ γήινα. Μὴν πεῖς ὅτι καὶ μόνο ἡ πίστη μου στὸ Χριστὸ μπορεῖ νὰ μὲ σώσει. Αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον, ἂν δὲν ἀποκτήσεις καὶ τὴν ἔμπρακτη ἀγάπη. Ἡ ἁπλὴ πίστη, ποὺ δὲν συνοδεύεται μὲ ἔργα ἀγάπης, σὲ τίποτα δὲν ὠφελεῖ, ἀφοῦ καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουν καὶ τρέμουν.
                                                       Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ

Ἡ αἰωνιότητα εἶναι φρικιαστικὴ δίχως Θεάνθρωπο, γιατὶ καὶ ὁ ἄνθρωπος εἶναι φοβερὸς δίχως τὸν Θεάνθρωπο. Καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο, μονάχα στὸν Θεάνθρωπο ἔχει τὴν τελικὴ καὶ λογικὴ του ἑρμηνεία. Δίχως τὸν θαυμαστὸ Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, ὅλα τὰ ἀνθρώπινα μεταβάλλονται ἀναπόφευκτα σὲ χάος, σὲ φρίκη, σὲ θάνατο, σὲ κόλαση: ἡ φρόνηση σὲ ἀφροσύνη, ἡ αἴσθηση σὲ ἀπόγνωση, ἡ ἐπιθυμία σὲ αὐτοδιάσπαση μέσα ἀπὸ τὴν αὐτοθέωση ἤ τὴν αὐτοεξουθένωση.
Ἰουστῖνος Πόποβιτς

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

Προφητεῖες ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ

Από το βιβλίο "Κοσμάς ο Αιτωλός" του Μητροπολίτη Φλωρίνης Αυγ. Καντιώτη, εκδ. Ορθοδόξου Ιεραποστολικής Αδελφότητας "Ο Σταυρός"

1. "Αυτό μιά μέρα θά γίνη Ρωμαίικο καί καλότυχος όποιος ζήση σέ κείνο τό βασίλειο."
(Συνήθιζε νά λέγη εις διάφορα μέρη τής υποδούλου Ελλάδος, τά οποία μετά ταύτα απηλευθερώθησαν)
2. "Ω ευλογημένο βουνό, πόσες ψυχές γυναικόπαιδα θά σώσης όταν έλθουν τά χαλεπά χρόνια ! "
(Είπε τήν προφητείαν αυτήν εν Σιατίστη καί αλλαχού αντικρύζων τά βουνά, τά οποία κατά τούς χρόνους τής Ελληνικής Επαναστάσεως έγιναν κρησφύγετα τών γυναικοπαίδων).
3. "Καλότυχοι σείς, οι οποίοι ευρέθητε εδώ πάνω εις τά ψηλά βουνά, διότι αυτά θά σάς φυλάξουν από πολλά δεινά. Θά ακούτε καί δέν θά βλέπετε τόν κίνδυνο. Τρείς ώρες ή τρείς μέρες θά υποφέρετε."
(Ελέχθη είς τήν περιφέρειαν Σιατίστης)
4. "Τό ποθούμενο θά γίνη στήν τρίτη γενεά. Θά τό ιδούν τά εγγόνια σας. "
(Ελέχθη εν Χειμάρρα - Η σπουδαιοτάτη αύτη προφητεία τού Αγίου, η οποία έτρεφε τήν γλυκυτέραν ελπίδα τού υποδούλου Γένους, έλαβε καταπληκτικήν επαλήθευσιν. Διότι οι χρόνοι τής απελευθερώσεως τού Έθνους είναι πράγματι η τρίτη γενεά από τών χρόνων πού προεφήτευσεν αυτήν ό 'Aγιος, καθόσον, ώς γνωστόν, εκάστη γενεά υπολογίζεται εις 25 έτη)
5. "Θάρθη καιρός νά σάς πάρουν οι εχθροί σας καί τή στάχτη από τή φωτιά, αλλά σείς νά μήν αλλάξετε τήν πίστι σας, όπως θά κάμνουν οί άλλοι. "
(Ελέχθη εν Σιατίστη)
6. Σάς λυπάμαι γιά τήν περηφάνεια, οπού έχετε. Τό ποδάρι μου εδώ δέν θά ξαναπατήση. Καί εάν δέν αφήσετε αυτά τά πράγματα πού κάνετε, τήν αυθαιρεσία καί ληστεία, θά καταστραφήτε. Σέ κείνο τό κλαρί, πού κρεμάτε τά σπαθιά σας, θάρθή μιά μέρα πού θά κρεμάσουν οί γύφτοι τά όργανά τους. "
(Ελέχθη εις τό χωρίον 'Aγιος Δονάτος Σουλίου)
7. "Θάρθουν οι κόκκινοι σκούφοι κι ύστερα οι 'Aγγλοι επί 54 χρόνια, καί κατόπιν θά γίνη Ρωμαίικο."

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Τό μοναστηρι τῆς Παναγίας τῆς Ντουραχάνης.



Στήν εἴσοδο...
Γαληνεύει ἡ ψυχή, ἀλαφραίνει τό περπάτημα.
Μπαίνοντας, στήν εἴσοδο ἡ ἐπιγραφή:
ΠΙΣΤΕΥΕ ΑΓΑΠΑ ΣΥΓΧΩΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ
Περιέχει συνοπτικά ὅλο τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου. Γράφτηκε ἔτσι μέ ὁδηγία τοῦ γέροντα. Ἀκτινοβολοῦν τόν ἀγώνα, τή θυσία τῆς ζωῆς γιά τούς ἄλλους. Γίνονται ὁδηγός στήν πάλη μας γιά τό Φῶς. Ἡ ἀμοιβή τῆς ἀγάπης εἷναι ὁ παράδεισος, ἐπίγειος καί οὐράνιος.
"Ὁ χῶρος τῆς ἀγάπης (τοῦ Θεοῦ) καθιστᾶ τό παρόν ὑπαρκτό"..(Ν. Πεντζίκης)... καί συγχρόνως σέ ὁδηγεῖ ἔξω ἀπό τοῦ χρόνου καί τοῦ χώρου τή φυλακή.
Ἁπλό, ταπεινό τό ἐσωτερικό τοῦ Μοναστηριοῦ. Μέ τήν τραχιά ὀμορφιά τοῦ γρίζου, τῆς πέτρας, τοῦ βράχου, τῆς πλάκας. Τήν εἰκόνα ἡμερώνουν τά λουλούδια, πού διάσπαρτα στολίζουν τίς αὐλές, οἱ καρποφόρες κληματαριές, πού τίς ἰσκιώνουν. Ἐντυπωσιάζουν τό πέτρινο καμπαναριό, οἰ πέτρινες καμάρες, τό γραφικό κιόσκι, ἀπ' ὅπου ἀγναντεύεις τά Γιάννενα. Δεσπόζει ἡ ἐκκλησία, ἀφιερωμένη στή Γέννηση τῆς Θεοτόκου. Πανηγυρίζει στίς 8 Σεπτεμβρίου.
Γράφει γιά τό πανηγύρι της ὁ Ἰωάννης Λαμπρίδης: (Μαλακασιακά Β΄ σελ.35, 1888). "Πλήν δέ τῶν τοπικῶν πανηγύρεων ὑπάρχουσιν ἐν τῶ τμήματι καί γενικαί, κροτούμεναι εἰς διαφόρους τοῦ τμήματος μονάς κατά τήν ἐπέτειον αὐτῶν μνήμην, οἷον τῇ 8ῇ  Σεπτεμβρίου εἰς Δουραχάνη...".
Ἡ περιγραφή τοῦ χώρου ἀπό τό Δημήτρη Σαλαμάγκα: "Ἄν τύχαινε, ἐκεῖ δά, κατά τά μέσα τοῦ Μάη, νά βρεθῆς , πρίν ἀπό

"Σύγχρονος ἀσκητής....

...εἶναι αὐτός πού δέν ἀφήνει τήν ἀδυναμία τῆς ὕλης νά ξεπεράσει τήν πνευματική του δύναμη, που δέν ἀφήνει τήν ἀρετή του νά γίνει ἀδυναμία, ἀλλά μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ τήν άξιοποιεῖ καί μετατρέπει τίς ἀδυναμίες σέ ἀρετές.
...Ἔχουμε χρέος νά θέσουμε τόν ἑαυτό μας στόν ἀγώνα τῆς διακονίας. Ὅλοι μποροῦν νά προσφέρουν κατά τή δύναμή τους. Δέν μποροῦμε ἀλλιῶς νά ζήσουμε ἀληθινά.
  Ἄν δέ βροῦμε τήν ταπείνωση νά φτάσουμε στή μετάνοια καί ἀπό ἐκεῖ στήν ἀληθινή ἀγάπη, δέν ὁλοκληρωνόμαστε σάν ἄνθρωποι".

Σάββατο, 2 Μαΐου 2015

- Γέροντα, πότε ἔνας ἄνθρωπος μπορεῖ νά λέγεται δίκαιος;


- Δίκαιος κατά κόσμον είναι εκείνος που κρίνει με βάση το ανθρώπινο δίκαιο. Το τέλειο όμως είναι ο άνθρωπος να είναι δίκαιος όχι σύμφωνα με την ανθρώπινη δικαιοσύνη, άλλα με την θεία δικαιοσύνη, και τότε τον ευλογεί ο Θεός. Όταν στις ενέργειες μου δεν βάζω ποτέ το εγώ και το συμφέρον μου, εκβιάζω, μπορώ να πω, τον Θεό να μου στείλει την θεία Χάρη. 
Οποιαδήποτε  ανθρώπινη  δικαιοσύνη,  ακόμη  καί  ή  πιο  τέλεια,  έχει  πάντα  ανθρώπινα στοιχεία.  Και  όσο  υπάρχει  ή  ανθρώπινη  δικαιοσύνη  στον  πνευματικό  άνθρωπο,  το Πνεύμα προσπαθεί να την αποβάλει ως ξένο σώμα, και ό άνθρωπος παλεύει με ανεβοκατεβάσματα και κουράζεται ψυχικά. Όταν απόκτηση την θεϊκή δικαιοσύνη, έρχεται το λαμπικάρισμα και ο θείος φωτισμός. 
- Αν πω, Γέροντα, σε κάποιον πού λέει ότι αδικήθηκε: ¨υπάρχει θεία δικαιοσύνη³, θα τον βοηθήσω;
- Όχι, καλύτερα πες του: ¨εξέτασε τα πράγματα πνευματικά, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο³. 
Γιατί,  αν  τού  πεις:  ¨υπάρχει  θεία  δικαιοσύνη³,  θα πιστέψει ότι  αδικήθηκε, ενώ μπορεί  να έχει αδικήσει κιόλας.

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Απoψεις....

ΔΟΥΡΑΧΑΝΗ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ